Bihira na namin makikita ang isa’t isa. Nabasa ko na yung mga letters. Naluha naman ako :”)) SUUPER thankful ako at naging kaibigan ko sila. WALANG KATULAD.
WAAAA! tapos ko ng basahin yung fruits basket. Kainis! nakakaiyak-nakakakilig-nakakainis. Lahat na naramdaman ko. Hindi na ko mukhang tao dahil eto lang ginawa ko maghapon. 136 chapters! what the.. X)) so saya. Parang gusto kong maging pusa.
Yung feeling na naluha ka sa ibang chapters nito. :”))